|
Toernooien
Zolang er waterpolo gespeeld wordt bestaan ze al: waterpolo toernooien (of is het
tournooien?).
Het laatste toernooitje dat uw stukkiesschrijver gespeeld heeft is al een behoorlijk aantal jaartjes geleden, tenminste
wanneer we het van Zuilekomtoernooi niet meetellen, die staat ook voor mij elk jaar vast op de agenda.
Misschien ben ik er niet zo meer in thuis, maar ik heb het idee dat er minder toernooien zijn dan vroeger, wat Deltasteur deelname
betreft.
Toernooien vonden vaak plaats als een eendaags evenement, maar vooral populair waren de meerdaagse, de
weekeindtoernooien. Voor de aspiranten was dat het Koekstadtoernooi in Deventer, de heren (en dames!!) gingen naar
Borculo. Een eendaags toernooi, daar ging je vaak nog naartoe met serieuze sportieve bedoelingen, zo’n toernooi wilde je
winnen, of je wilde daar in ieder geval goed presteren.
Bij een weekeindtoernooi lag dat vaak een beetje anders. De zaterdag ging nog wel, die wedstrijden werden serieus en met flinke inzet gespeeld.
Het probleem was echter: op zaterdagavond was daar meestal een groot feest.
In een tent of disco in het dorp kwamen alle ploegen dan gezellig bij elkaar om een biertje (of twee) te drinken.
Na die eerste twee heeft de gemiddelde waterpoloër de smaak te pakken en lust er nog wel een paar.
En als het bier op is, dan is er vast nog wel wat Jägermeister of
apfelkorn in de tent te vinden. Om zes uur ’s ochtends dook je vervolgens de tent weer in, waarbij de altijd aanwezige wel fanatieke ploeggenoot je
er nog eens fijntjes op wees, dat de eerste wedstrijd van de zondag al twee uurtjes later zou aanvangen.
Tijdens het opstaan deponeerde je je maaginhoud van de vorige avond (patatjes oorlog vermengd met die paar
biertjes en de overige consumpties) in de slaapzak van je teamgenoot en je was er weer helemaal klaar voor.
Opvallend genoeg speelden we die eerste wedstrijd altijd tegen een team van de AA, zodat we die met 21-2 of zo
verloren. Weg mooie stand op de ranglijst, bekers en sportieve eer, maar wel de herinnering aan weer een
fantastisch waterpoloweekeinde in je bagage.
Van de wel serieuze toernooien organiseerden we er zelf ook eentje, dat was met
Pasen het Hazentoernooi, volgens mij is die naam verzonnen door good old Hans
Abma, die tegenwoordig bankdirecteur in Saoedi arabie of Singapore of
zo is. Hans was een serieuze waterpoloër, ging studeren in Groningen en spelen bij de
Walvisch, en kwam
maatschappelijk uitstekend terecht. Geen jongen dus voor de weekeindtoernooien.
Jammer genoeg bestaat het niet meer, het hazentoernooi.
Een enkele keer gingen we ook naar het buitenland. Uw stukkiesschrijver was hier in het verleden ook eens verantwoordelijk voor.
Zo speelden we een toernooi in Bremen, waar het ook erg gezellig was. Met jongens als Johan de Groot en Rein van
Weerden kon je destijds prima op stap.
Als toenmalig waterpolocommissielid was ik wel in voor een stuntje. Bijna hebben we nog eens een wedstrijd gespeeld tegen Bulawayo
Hippo. Wie??? Bulawayo Hippo was destijds landskampioen waterpolo van Zimbabwe.
In het zwembulletin van de KNZB waarin ze te kennen gaven naar Nederland te willen komen voor een oefenstage, en
ze zochten clubs voor wedstrijden en onderdak. Ik heb gereageerd en een hele briefwisseling met Zimbabwe was het gevolg.
Helaas gooide een van de vele burgeroorlogen die het land geteisterd hebben roet in het eten, en ze kwamen
uiteindelijk niet. Tegenwoordig is zoiets veel makkelijker te regelen, met e-mail in plaats van luchtpost, misschien moeten we nog een
keer een mailtje sturen wanneer ze van plan zijn om te komen. Een nieuw hazentoernooitje met Zimbabwanen als deelnemers, dat is toch een aardig
publiciteitsstuntje?
Joop van Dijk
|
