Plonzen & Spatters

Deze week was het groot in het nieuws. Een fast food restaurant in Almere (jawel die met de ) had een probleem. Het probleem bestond uit het feit dat er een groep mensen die elke dag het restaurant bezochten. Nu zal je denken: dat is toch mooi, mensen die elke dag komen, dat is gegarandeerde basisomzet, dat is toch prima zo. 
De bedrijfsleider van de zaak met de dacht er echter anders over. Hij wilde de groep eruit hebben en wel zo snel mogelijk. Nu zul je al snel denken, dat de groep bestaat uit lastige schooljeugd, zwervers of ander gespuis. Niets is minder waar: de groep bestond uit ouderen, vutters, gepensioneerden etc. De mensen kwamen wel elke dag in de fast food tent, maar bestelden alleen maar koffie. En op dat bakkie, bleven ze dan ook nog veel te lang hangen. De netto omzet per verblijfsminuut (om ff economisch te doen) was dus veel te laag. De eigenaar zag in plaats van de ouderen, die rustig koffie drinken liever zijn zaak gevuld met rumoerige, maar veel big ’s etende jongeren. De omgekeerde wereld dus: de rustige ouderen moeten eruit, en de baldadige jeugd moet erin! En zo kwam het begrip Hangouderen in de landelijke pers. 
Hangouderen, het is een nieuw woord, maar niet origineel. Uw stukkiesschrijver gebruikte het al in stukkies over waterpolo heren 3 in het vorige seizoen. Hangouderen zijn ook niet van de laatste tijd. Ze bestaan al lang. Ook in Kampen zelfs. Het clubblad van de Kamper voetbalvereniging KHC (het wel en wee van KHC, prachtige naam) bevatte vroeger al een column met de titel: Op de stoepe van sjemin. De ouderen (en ook hangouderen) weten wat hiermee bedoeld word. De winkel van Jamin bevond zich in Kampen in de Oudestraat ter hoogte van de vispoort. Daar zit nu een uitzendbureau in. Oudere Kampenaren stonden daar dagelijks de wereldproblemen op te lossen.
Toen Jamin er nog zat, wat er geen probleem, de hangouderen, het woord bestond nog niet eens, zij kochten nog wel eens een wijnbal, zakje laurierdrop of een stuk zoethout. Dus werden de hangouderen gedoogd. Zo’n hip en trendy uitzendbureau kon dat niet hebben, en dus moest er een andere oplossing komen. Die werd gevonden in het plaatsen van bankjes op het pleintje bij de brug. De stoepe van Jamin is dus tegenwoordig: het pleintje van de skele (cafe de unie, aldaar gevestigd, heet in de volksmond het café van skele Jannes). Zij zitten daar niemand in de weg, en ’t is een mooi stekkie er is van alles te zien, er komt veel voorbij, dus de hangouderen zijn tevreden en lossen daar in het vervolg alle wereldproblemen op.
Nu zal u denken: wat moet dat toch op onze website, al die problemen met hangouderen. Wel het probleem hangouderen dreigde ook te ontstaan bij onze prachtige zwemvereniging. Het was namelijk zo dat de bar op de clubavonden gesloten was, dit op last van de toenmalige directeur dhr F. Dus namen de oudere waterpoloërs uit het 3e hun eigen bier mee en stonden dat na de training buiten op de stoep (jawel, ook bij -10) op te drinken. En dat is voor een sportvereniging natuurlijk geen gezicht. Eenieder weet dat er overal, bij alle sportverenigingen, een biertje na het sporten wordt gedronken, vooral bij de hoogste leeftijdsgroepen. De bar was dicht, dus wat moesten we: hangen op de stoep was de oplossing. En dat is geen gezicht natuurlijk. 
Iedereen weet dus dat er na het sporten gedronken wordt, maar dat houden we dan wel graag binnenskamers, veilig en anoniem. Gelukkig was het ’s avonds nogal rustig op de Horstsingel, dus veel ophef heeft de openbare kantine van het 3e niet veroorzaakt, maar het blijft geen gezicht natuurlijk. 
Gelukkig heeft ons nieuwe bestuur een oplossing gevonden. De bar is weer open, Gerrie en consorten staan er weer achter, en de winst is ditmaal zelfs voor de club, en daar zijn we dus hartstikke blij mee. We missen alleen nog iets onze oude vertrouwde barkeepster, Mevrouw van Zuilekom staat er niet meer. En we missen haar toch echt. De hangouderen zijn weer binnen: nu onze oudere barkeepster nog!

JvD