| Doping
Beste zwemvrienden,
Hét sportnieuws van deze zomer werd niet gemaakt op het WK voetbal, wat wel leuk was en verrassend.
De Duitsers voetbalden als Hollanders en haalden het dus net niet. De Hollanders voetbalden als Duitsers, zouden het dus moeten halen, maar dat gebeurde ook niet.
De Brazilianen dachten slapend kampioen te worden, en haalden het dus ook niet.
Dus wonnen de Italianen. Over enkele jaren horen we vast dat zij een vinger in de pap hadden bij het aanstellen van de scheidsrechters.
Kijk zo haalt onze Roelof Luinge nooit het WK, maar was het wel vreemd dat Dick Jol niet uitgenodigd was.
Mijn moment: het afscheid van Zidane, geheel op zijn eigen wijze.
Maar hét nieuws van deze zomer werd wat mij betreft gemaakt door de
dopinggevallen. Al voor de Tour de France van start ging, gingen alle favorieten er al uit.
Het resultaat was, dat we de mooiste tour in jaren zagen.
Helaas, het bleek te mooi om waar te zijn, de ineenstorting van Landis en het wonderbaarlijke herstel een dag later.
Onze vriend Landis had blijkbaar ook geshopt in de medicijnkast en ook hij viel door de mand.
Met uiteindelijk een winnaar, die in een onbelangrijke etappe een half uurtje cadeau kreeg, gaat deze tour als een
flut-ronde, eigenlijk zonder winnaar, de boeken in.
Ook in de atletiek sloeg het dopingmonster toe. Twee topatleten, Marian Jones en Justin Gatlin, werden betrapt op verboden middelen.
Kunnen we topsporters nog wel serieus nemen? Is topsport zonder doping niet meer mogelijk?
Waarschijnlijk komen al die ontdekkingen ook door de steeds professionelere en frequentere dopingcontroles.
Deze kunnen tegenwoordig overal en altijd plaatsvinden.
Enkele jaren geleden werd er al een jonge, onbekende zwemster in Nederland betrapt.
Waarschijnlijk was hier sprake van een in alle onschuld ingenomen medicijn, het kind moest na een onbeduidend wedstrijdje naar de dopingcontrole, en werd vervolgens voor een jaar of twee geschorst door de internationale bond.
Dopingcontrole moet, maar op deze manier slaat het wel een beetje door natuurlijk.
Ook als amateursporter moet je dus oppassen. Een onschuldig hoestdrankje kan je bij de dopingcontrole, die dus overal en altijd kan opduiken, de kop kosten.
Uw stukkiesschrijver heeft al maatregelen genomen en slikt geen aspirientje meer.
De dopingcontroleurs kunnen na een Heren 3 wedstrijdje maar zo komen opdagen.
Die wielrenners nemen meestal een paar biertjes bij de controles, om goed te kunnen plassen.
Daar zijn wij dus al jaren mee bezig, van gebrek aan medewerking zullen ze ons nooit kunnen beschuldigen.
Na elke wedstrijd wachten we op de dopingcontroleurs. Als die mannen komen verwachten ze
een vlotte productie van ons, dus we bereiden ons grondig voor, en nemen alvast een paar flesjes.
Als ze er na een uurtje of twee nog niet zijn, dan gaan we maar naar huis.
Dat wordt dus ook komend seizoen weer erg belangrijk: goed voorbereiden op de dopingcontrole, geen pilletjes voor de wedstrijd maar wel pilsjes erna.
Ons kunnen ze niets maken!
Joop
|
